tag:blogger.com,1999:blog-91069722011-08-01T11:16:46.946-07:00parsa libraraylibrarynoreply@blogger.comBlogger21100tag:blogger.com,1999:blog-9106972.post-62171729504666280722010-10-03T07:57:00.000-07:002010-11-15T18:26:20.728-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://s1.picofile.com/assu/yassan.ahman20.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="205" nx="true" src="http://s1.picofile.com/assu/yassan.ahman20.jpg" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">احمد ياسان</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9106972-6217172950466628072?l=book0012.blogspot.com' alt='' /></div>librarynoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-9106972.post-1100147521200322472004-11-10T20:10:00.000-08:002010-11-15T18:42:51.232-08:00<div align="right"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://irupload.ir/images/5fb5m5xgj6fv7qc9iozz.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" px="true" src="http://irupload.ir/images/5fb5m5xgj6fv7qc9iozz.jpg" /></a></div><br /><span style="color: red; font-size: 130%;">عنوان :بوف زنجیر وهوس دیو</span></div><div align="right"><span style="color: red; font-size: 130%;"></span></div><div align="right"><span style="color: red; font-size: 130%;"><span style="color: #3366ff;">نویسنده ...</span>احمد یاسان</span></div><div align="right"><span style="color: red; font-size: 130%;"></span></div><div align="right"><span style="color: #33cc00; font-size: 130%;">ناشر:بانک قلم</span><br /><span style="color: #33cc00;">چاپ اول </span><span style="color: #33cc00;">1381</span><br /><span style="color: #33cc00;">تایپ: زهرا کریمی</span></div><div align="right"><span style="color: #33cc00; font-size: 130%;">----------------</span></div><div align="right"><br /><span style="color: red; font-size: 130%;"><span style="color: #000099;"><span style="color: red;">و توئي در گمان من باران</span></span></span><br /><span style="color: red; font-size: 130%;"><span style="color: #000099;"><span style="color: red;">&nbsp;</span>وتو را مي سپارمت بر نوح <br />كه توئي در خيال من آواز <br />تو مرا سوي خويش مي خواني <br />بنگرم تا كه خويش در گرداب <br />و تو را ……. مي نگارمت در شعر <br />كه توئي در گمان من اعجاز <br />كه توئي واژه ترنم ها <br />و توئي در نهان من پيدا <br />كه وجودم تو را مهرست <br />و تو پنهان ز من اكنون <br />كه توئي <br />در شگفتن خويش <br />كه منم <br />در تفحص راز <br />و تو را مي نشانمت برعرش <br />كه توئي <br />در خيال من پرواز <br />تو مرا مي ربائيم <br />از عمق <br />كه به خاكم نهفته وجود <br />و توئي در گمان من باران <br />و تو بر سبزه هاي انديشه <br />مثل شبنم نشسته بر گلها <br />و مرا <br />تو مي شوي محصور <br />كه حصارم توئي توئي آخر <br />مثل آتش زقله مغرور <br />و تو از وجود من پيدا <br />كه غرور من تو را در خويش <br />چه كنم <br />گر تخيلم اينست………. كه تو را مي برم به بهشت <br />گرچه دوزخم جائيست <br />و تو را مي سپارمت برنوح <br />بنگرم تا كه خويش در گرداب <br />و تو را مي نشانمت بر عرش <br />كه مرا مي ربائيم از عمق <br /><span style="color: red;">خـانه ام</span> <br />من نه آنم كه تو پنداري نيز <br />من كه نشناخته ام <br />خويش هنوز…………… <br />چهره ام مي شكند آئينه… را تا پس نور <br />صورت خويش <br />ببيند در محض <br />واي گر شب شود و من در خويش <br />مي شوم <br />انجمن عاقل و ديوانه و مست <br />مي شوم <br />آنچه نمي دانم هست <br />من كه نشناخته ام… <br />خويش هنوز <br />خانه ام گاه ستاره <br />گهي خاك <br />قبله ام <br />شبنم و گاهي افلاك <br />خنده ام <br />غرق هزاران اندوه <br />گريه ام <br />در دل خويش است <br />آرام <br />شاديم <br />مات رخ توده مسخ <br />درد من <br />زخم حصار پرواز <br />ديده ام مينگرد… سفرة كفتار است گور <br />دفترم <br />خط خط و <br />برگش پائيز <br />كه درختان همه تيرند به صبح . <br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><span style="color: red;">بال هاي نـو</span><span style="color: red;">ر</span> <br />شميم عاطفه ات <br />در كوچه باغهاي دفترم <br />غربت پائيز را به ترديد واميدارد . <br />وقتي تو ستاره ئي در كلبه هاي تاريكي <br />صداي نبض نور مي زند <br />لنگر در وازه هاي شب . <br />ترنم رنگهاي صورتم… كتبه لحظه هاست <br />و تو نقطه هاي عطف جمله ها . <br />و مرا جاري كن به وسعت طراوت آبها . <br />و مرا پيوند ده <br />به وسعت پرواز بالها <br />و به شهامت يورش باران بر قلب درياها . <br />وقتي تو نهايتي <br />چرا بر بالهاي نور ننشينيم.. و ژرفاي لحظه را نشكافم <br />من چهره هاي بكر را ترجيح مي دهم.. وقتي تو نيز نخستيني . <br />سخنهايم در حجاب سكوت براي تو بيگانه نيست <br />شرم باد مرا …. اگر دليل شنيدنت را فريادم بدانم . <br /><span style="color: red;">شكسته هاي مه آلـود</span> <br />اي آنكه چشمانت ره آورد عاطفه است و مهر . <br />اي آوايت ترنم سبز . <br />مرا پيوند ده با تفاهم فامهاي نگاهت <br />و مرا بخوان با زمزمه هاي نيلگون سپهر <br />و مرا جاري كن در چشمه هاي سكوت رازها <br />و بنويس در دفتر هستي جوهر ذاتم را . <br />اي آنكه چشمانت طراوت بودن است و راز <br />مرا پيوند ده با تفاهم فامهاي نگاهت . <br />و من بوي اقاقي را باز <br />در گيسوانت ميكارم <br />و قلبم را جاري ميكنم… بر غرور شكسته خاكها <br />تا شكسته هاي مه آلود قلبم <br />آغوش باشد <br />قله هاي قدمهايت را <br />اي قدمهايت پيك رنگها . <br /><br /><span style="color: red;">ميعـاد</span> <br />و باران بودنت <br />ره آورد بهاران است بر كوير هستيم <br />و لحظه هايم مسير شدند <br />و آبشار نگاهت <br />ره آورد چشمه هاست بر كوهسار نگاهم <br />و نگاهم شاعر شدند <br />و شبنم هاي خاطره ات <br />ره آورد طراوت است بر خارهاي تنهائيم <br />و خلوتهايم عابد شدند <br />و كتابهايم را ميگشايم <br />و ميخوانم <br />(( اقراباسم ربك الذي خلق )) <br /><br /><span style="color: red;">سـراب بي غـروب</span> <br />نه از اون بركت بارون <br />نه از اون چشمه آب <br />نه از اون بحر نه از جوي زلال كوهسار <br />تشنه ام تشنه از آن جرعه آبي ز سراب . <br />تو كوير بي حصار تو سراب بي غروب <br />توي آب بي نشان . <br />لحظة خوب رسيدن به كجا ؟ <br />لحظة‌بي تو نبودن توي راه <br />لحظه با تو رسيدن به خدا <br />غرق موجم تو سراب <br />با توأم گرچه ترا <br />مي طلبم <br />تو كوير بي حصار <br />تو سراب بي غروب……… <br /><br /><span style="color: red;">وحـي رجعت</span> <br />و شنيدم <br />صداي قلب گياهان <br />آنگاه كه ره آورد پروانه ها <br />گرده هاي مهر بود . <br />و نيز صداي نبض خويش <br />وقتي ره آورد قلبم <br />وحي رجعت بود . <br />و ديدم <br />رويش پرنده ها <br />بر ديوار سپهر <br />و رويش انديشه را <br />بر نردبان وجود . <br />و آنگاه كه <br />پائيز را يورشي بر قلم هاست <br />دستها را پيوندي نياز <br />كه رخصتي است به نام . <br />((‌ الذي علم بالقلم )) <br />كه پندار را <br />آوازگر پيك وحي است و عروج را <br />((‌ ان الي ربك الرجعي )) <br /><br /><span style="color: red;">حبـاب</span> <br />اي هميشه رها <br />مرا بنگر كه منم هميشه اسير <br />اي هميشه سكوت <br />مرا بشنو كه منم هميشه فرياد <br />مگر من قطرة ئي نيستم در وجود يك دريا ؟ <br />مگر تو دريا نيستي در ذات يك قطره ؟ <br />بيا بيا اي ستار <br />ببين آسمان وجودم در حبابي در بند <br />آيا در وراي حباب <br />چگونه توان با سپهر وجود <br />با ذات مطلقت پيوند ؟ <br /><br /><span style="color: red;">خـانة من</span> <br />نگاه كن <br />آن ستاره خانة منست <br />نگاه كن <br />فراتر از آسمانهاست <br />نگاه كن <br />كوهسارانش فيروزه است و عقيق <br />و دره هايش <br />يشم است و ياقوت <br />و زمينش بلورين از الماس و زمرد <br />و درياهايش مواج از مرواريد <br />و چشمه هايش از جرقه هاي نور <br />و خورشيدش در بطن <br />و من <br />در ميان موجهاي مرواريد <br />همي <br />در جستجوي قطره هاي آب ميگردم…….. <br />و من <br />در هر شكاف صخره فيروزه ياقوت <br />پياپي در پي <br />چند قطعه ئي از سنگ <br />و در <br />ژرف زمردها و الماس زمينش <br />در پي مقدار خاك و شاخسار و برگ…… <br />تا ميان كوهساران و كران بحر مرواريد <br />سازم كلبه اي… از كيميايي گنجهايش…… <br />كلبه ئي از آب و خاك و سنگ و سقفي از <br />لباس برگ… <br />و بعد از رنج لذت زاي سحرآميز <br />در آن پايا زمانه <br />در اميد لحظه ئي از خواب سكرآميز <br />تا ببينم باز رويايت <br />كه ميائي بسوي وعده گاه <br />آخرين <br />اي هستي آخر…………. <br /><br /><span style="color: red;">قسـم</span> <br />به قسم به آنكه خواهي <br />به قسم به آنكه خواهم <br />به اصالت نگاهت <br />كه نگاه عاشقم را به حجاب مي كشاند <br />به شميم آرزوها <br />كه اميد ديدنت را ز سراب مي ربايد <br />به غم مشايعتها <br />كه به هر كجا تو رفتي <br />تو به آنجا نرسيده <br />آمدم به پيشبازت……. <br />اي تباني وجودم <br />تو مرا به خاك و افلاك……….. <br />چه شگرف دادي پيوند. <br /><br /><span style="color: red;">كرانـه ها</span> <br />و من ترنم نور را شنيدم … در ظلمت سكوتها <br />و من در غيبت باغها <br />بوئيدم شميم شكوفه هاي سيب <br />و من نام غزلها را نقوش عدم كردم و نقوش الست <br />و كرانه هاي ابديت را غريق بودن خويش <br />آي آوازهاي طراوت <br />آي مرزهاي وسعت <br />خويش را در چشمه هاي پرواز شستشو ميدهم <br />شايد طراوت كرانه ها <br />باران لحظه ها يم را <br />پيوند باشند…… <br /><br /><br /><br /><br /><span style="color: red;">زنـدگي</span> <br />زندگاني شايد <br />آنچه باشد كه تو پنداري نيز <br />و منم <br />تافتة لذت و رنج <br />كه زمان را بكشم بر اين دوش . <br />منكه بر مقصد راهم نُبود و هيچ مكان . <br />منكه پيوند روانم با خاك <br />زندگي را نه به خاكم نه به افلاك پناه . <br />زندگي پيلة عمريست حدود <br />كه به بامش نتوانيم رسيدن با خويش <br />زندگي <br />قطره آبي ماند <br />كه به تبعيد كشد اقيانوس <br /><br /><span style="color: red;">شـلاق </span>روح من گشته اسير <br />زير اين ضربه شلاق زمان <br />لحظه ها تك تك يك ضربه سخت <br />يك درختم يك درخت <br />زير شلاق مسير تند باد <br />سد اين باد دهش <br />يك نهال تازه پاي <br />بشكنه يا پر وبال شاخه ها <br />بشكفه يا كه شكوفه گريز <br />روح من گشته اسير لحظه ها <br />يا اسير تن خويش <br />يك درختم <br />يك درخت <br />زير شلاق مسير تند باد <br /><br />َبه چه ناب است شراب <br />ساقي محفل انديشه <br />عروج <br />شربت پاك رهائي <br />ايثار <br />اولين نوش سرشتت اي دوست <br />آخرين جام وجودت اي يار <br />به چه ناب است شراب <br />من اگر پنجه شب را بكشم در زنجير <br />تو اگر پرده شب را بدري در هر صبح <br />تو اگر مكتب مهرت معراج <br />من اگر مسلك نورم در اوج <br />خلق هر چشمه آزاد چه خوب است چه خوب <br />به چه ناب است شراب <br />سايه ظلمت وحشت در شهر <br />دايه ها سم رها در پستان <br />چشمه ها خون ز ره آورد رفيق <br />بهر آن رستن ميقات رها <br />بهترين سكر تو عرش است سرير <br />به چه ناب است شراب <br />من اگر پنجه شب را بكشم در زنجير <br />تو اگر <br />پرده شب را بدري در هر صبح <br /><br /><br /><span style="color: red;">خـاك شوره زار</span> <br />و جاري كن <br />بر كوير شهرم درياي قدمهايت را <br />و باران نگاهت را <br />بر صحراي چشمانم <br />نگاه كن سكوت سپهر را <br />آيا ترنم تو كليد قفلهاي بكر نيست ؟ <br />آه……… <br />اين آرزوي محال خاك <br />اما اگر <br />خاك ها ابر ميشدند ؟ <br />اگر نور ميشدند ؟ <br />اگر………… <br />اما نگاه كن <br />ابر چشمانم را باراني ست شور <br />آيا خاك من شوره زاري بيش نبود ؟ <br />و كرانه هاي ابديت <br />كه در انتظار سفينه خسته از مسير <br />و من <br />خسته تر از انتظار كرانه ها <br /><br /><span style="color: red;">ديــو</span> <br />خنده بر روي لبم بود غريب <br />من غريبانه ميان مردم <br />مردمي را كه حساب است فريب <br />مسندي را كه فسادست حساب <br />در قفس بود رفيق و هوس ديو فزون <br />اين چه درد است چه درد <br />اين چه ننگ است چه ننگ . <br />شهوت شهرت جلاد چه باك از ننگ است . <br />خانه ام بود خموش . <br />خانه ها بس تاريك . <br />ساقها بس خسته . <br />همه درها بسته . <br />دوستان در قفس و ديو گرفتار هوس . <br />چشمه ها بود سراب . <br />كلبه ها بود خراب . <br />خنده بر روي لبم بود غريب . <br />من غريبانه ميان مردم . <br />مردمي را كه حساب است فريب . <br />مسندي را كه فسادست حساب . <br /><br /><span style="color: red;">توي كوچه هاي بـاغ</span> <br />مث باروني تو <br />مث شبنم توي صبح <br />مث صبحي تو بهار <br />تو شميمي ز گل ياس سپيد <br />توي كوچه هاي تنگ <br />تو شميم گل سرخ <br />توي كوچه هاي باغ <br />تو مهي رو صخره هاي كوهسار <br />توي جنگلهاي بكر <br />روي جاده هاي خيس <br />مث باروني تو <br />روي گلبرگاي باز <br />توي انديشة ‌ابر <br />براي خار بيابون <br />برا تابستون داغ <br />مث باروني تو <br />مث شبنم توي صبح <br /><br /><span style="color: red;">درخـت سيب</span> <br />آهاي……… <br />سيمهاي خاردار… <br />ستيزتان <br />وارث اولين اراده حواست <br />كه مرا ترغيب مي كنند به چيدن سيب . <br />حوا حوا…………… <br />اي بر هم زننده نخستين طرح است . <br />يا طراح راغير آن بود كه تو خواستي <br />يا همان نيز كه خويش خواست . <br />و من <br />تبعيد اين خواستن <br />يا تبعيد آن ارادة جبر <br />آهاي………….. <br />سيمهاي خاردار <br />يك درخت سيب كافي نبود ؟ <br /><br /><span style="color: red;">تا به كـي</span> <br />غم تكرار وجود لحظه ها <br />كوله بارتن خويش <br />ميون كوير داغ انتظار <br />ميون ايندو عدم تا بكنم طي ره مات <br />مث ابرم رو هوا <br />گهي بارونم و گه قطرة آبي توي بحر <br />گاهي آبم توي جوي <br />گهي مردابم و گه بركه آبم توي باغ <br />هر كجا هستم و……. اما زير خورشيدم باز <br />سوي آنم مث ابر <br />خود ابرم تو هوا <br />تا به كي <br />اين ره طي اول راه………. <br />به نخستينم باز <br />تا به كي <br />ثبت هزاران ديدار <br />غم تكرار وجود لحظه ها………….. <br /><br /><span style="color: red;">بـ‍ــاز</span> <br />ميشوم باز خموش <br />ميزنم داد <br />درين شهر و حوش <br />ميروم سوي نشان تيرها…………. <br />ميروم سوي شباي تارها <br />ميشوم باز فلق <br />ميكنم باز غروب <br />تا كه چون پيك شوم <br />صبح سپيد نورها. <br />گرچه خود خواب شوم <br />گرچه خود باز غروب <br />لاجرم <br />باز فلق <br />توي شباي…… سخت سخت <br />گرچه خود آب شوم <br />بهر گلاي تشنه لب <br />گرچه خود آب شوم <br />از ره گرماي سپيد نورها……… <br /><br /><span style="color: red;">صبح سحـر</span> <br />در صبح سحر به حكم صياد <br />در چنگ گرفته بال و پر را . <br />در صبح سحر به حكم زنجير <br />زنجير نهاده هر قدم را . <br />اي چهره رنگ گرفته از خون <br />هاتف تو شدي سكوت اين جمع <br />تا باز <br />خروش خلق آغاز <br />تا راه بسوي مردمان باز…… <br />گر نثر تو نثر خويشتن بود <br />گرعشق تو مهر ديگران بود <br />اما……… <br />تو نشاط هر چه محزون . <br />اي چهرة رنگ گرفته از خون . <br />در صبح سحر……. بحكم <br />جلاد …….. <br /><br /><span style="color: red;">مــرگ</span> <br />ميان گوچه هاي نم گرفته <br />توده ها <br />چون مرده هائي بي اميد از روز رستاخيز . <br />برنگ چهره <br />فام نيستي بر هر وجود هست <br />كه غم <br />دارد گسيلي سخت <br />بر هر كلبه تاريك و <br />بر هر زاغة بي نور . <br />گمانم خاك سرد است بر وجود خاك . <br />نه پندار روان بر خاك تن مهمان . <br />نگاه بچه ها مبهوت <br />به دندان هر سر انگشت <br />نگاه توده بس فرياد <br />زمين را ميزند با مشت…….. <br />كه آيا <br />هست……. چشمي سوي محرمان ؟ <br />صداي جعبة جادو <br />سخن <br />از سلطة كاخ است و از تقسيم ثروتها . <br />گمانم مرگ مي پاشد <br />صداها <br />مرگ . <br /><br /><span style="color: red;">لبخنـــد</span> <br />مرحم زخم ستيز صخره ها <br />ديدن لحظة لبخند فتاده بر خاك . <br />در پي ياري خويش <br />در پي ياري گلهاي فتاده بر تيغ . <br />شبنم پاك نهادن <br />چه قشنگ است قشنگ…… <br />بر لب تشنه گلهاي سپيد . <br />چه شگفت است شگفت <br />ديدن خاك پر از خون شقايق در صبح . <br />چه شكوه است شكوه <br />رستن توي كوير . <br />پاي بر تيغ نهادن در شب………. . <br />خستگي گرچه كند بس بيداد <br />بر گريز پاي ها . <br />سلطة راه <br />نشايد كه ببندد جاويد <br />رستن ساق گريزان از بند . <br />بگسلد نهضت عشق <br />هر چه زنجير اسارت بر پاي . <br /><br /><br /><span style="color: red;">مــدال ها</span> <br />وقتي شب خورشيد را به عقيم مي كشد <br />ستارگانند كه در بطن شب نطفه هاي خورشيد مي شوند . <br />وقتي صليبها جايگاه نبوت اند <br />وقتي نفير رگبارها صبح را بيدار مي كنند <br />آيا……… <br />زخمهاي سينه ات پرارج ترين مدالهاي افتخار نيستند ؟ <br />آي مدالهاي يكرنگ <br />اي نشان هاي چشمه توحيد……….. <br />فام سرودتان <br />سرخ . <br /><br /><span style="color: red;">مثـل رنگ</span> <br />سفره بزم هزاران كفتار <br />ساقي فسق و فجور <br />شيشه هاي پر ز خون خلق ها…….. <br />چلچراغ نور كاخ بي فروغ <br />مثل رنگ هر نمايش <br />مثل رنگهاي فريب روي صحنه <br />نغمه هاي ننگ مستي <br />خنده هاي مغرب………. از گشتن خورشيد <br />زوزهاي لذت ظلمت اين شب <br /><br />……. <br />كه وعيد هر چه اميد <br />بفريفت آن ريائي….. <br />به رياي نفس جلاد . <br />بزم زنجير زمان است……… قفسهاي زمانه <br />كه بٌرد <br />پاي مبارز ز ميادين حماسه <br />چه كند تجربه هاي بام تاريخ <br />به زدودن سياهي <br />به طلوع هستي نور <br />كه شرنگ ناب گردد <br />شربت خون اسير بسته پاي <br />ساقي آنكه تباهي <br />سند بودن خويش است . <br /><br /><span style="color: red;">مرا پيوند با گلهاست</span> <br />منو چشمان بيدارم <br />نه تنهايم <br />نه باكس آشناي خٌلف . <br />منو چشمان خواب آلود <br />صليب لحظه هاي سخت . <br />اگر خوابم به كابوسم………….. كشد بيداري هر صبح . <br />منو مهتاب ميدانيم <br />سحرها ميشود خاموش <br />گلاي سرخ آزادي . <br />نه در خوابم اميد صبح اميد است <br />نه در بيداريم آن نيز . <br />منو چشمان خواب آلود <br />اميد خواب بي كابوس <br />كه بينم شامِ تاريكي . <br />كه بينم صبح در پيكار . <br />منو چشمان بيدارم <br />بياد شعله هاي مهر <br />كه ميسوزد ميان هر حصار خصم . <br />دلم يا در شب خويش است و يا <br />خورشيد ها محصور . <br />منو چشمان بيدارم <br />منو چشمان خواب آلود <br />بياد آشناي خويش………… <br />مرا پيوند با گلهاست . <br /><span style="color: red;">چشــمه ها</span> <br />از ره چشمه نوش آب ها <br />بحر انديشه پر آب . <br />چه فزون است چه فزون <br />بعد اين بحر خروش . <br />چشمه ها هفت بر اين اقيانوس <br />چشمه مستي عشق <br />چشمه تلخ عذاب <br />چشمه پاك رهائي پر جوش <br />چشمه شور سراب <br />چشمه بهت سكوت <br />چشمه مرگ چه شيرين شيرين . <br />تشنه ام <br />تشنه ز درياي وجود . <br />ساقيم پير فلك . <br />ميزنم <br />لحظه به لحظه جام جام . <br />ميزنم جرعه ز پيمانه اين بحر خروش <br />جرعه عشق و سراب <br />جرعه از بهت و عذاب <br />ساغري از ره آزاديها <br />ساغر از بـرَ سكوت <br />جرعه از آب گواراي اجل <br />كه دهه پاسخ هر جرعه <br />جواب . <br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />. <br /><br /><br />. <br /><br /><br /><br />. <br /><br /><br />…………. <br />……… <br /><br /><span style="color: red;">رهـــايي</span> <br />اول تو نهادي به رهي گام <br />تا منزل مقصود نمائي بره مرد <br />اي آنكه شدي پاك ز تن <br />بهر رفيقان ديارت . <br />خون تو نمودش برهي چشمه ايثار <br />تا بازرساني همه را سوي پناهي . <br />يادش نرود آنكه نهادش بره تو <br />صدگام دگرتابرسدبرقدم تو <br /><br /><br /><br />اي آنكه شدي پاك ز تن <br />بهر رفيقان ديارت . <br />در ظلمت شبهاي فغان اوج درخشيد <br />آن تندر توتا بنمايد ………… <br />بر خواب گرانمايه كه بيدار كسي هست . <br />يادش نرود آنكه براهت <br />در گام گذر بود و بدانست <br />پاهاي تو اول به سر سخره نهادش…….. قدمي باز . <br />اي آنكه بر آن قله آزاد…… <br />بردي و نشاندي چو درفشي…… كه رهائي سخنش بود <br />رهائي . <br /><br /><span style="color: red;">كويـــر</span> <br />به زمستانم باز <br />كه درين سردي اوج <br />تندري گشت خموش <br />كه در انديشه مات………. مي نگارد دژخيم <br />غنچه ئي پرپر باز . <br />ديدم آخر به كوير <br />آنكه روئيد چو تاك <br />سايه ها مرحم داغ <br />ريشه ها تا دل خاك <br />آنكه ميرفت ز خويش……………… مي نگارد آواز <br />گل سرخ دگري بايد كاشت . <br />به زمستاني سرد <br />ميبرد از تن خاك <br />آنكه در برزخ راه <br />مي نگارد در اوج…….. منزلي بهر هزاران مبهوت <br />مي شود آفت رنگ <br />مي زند تندر سخت <br />توي تاريكي راه . <br />به مزينانم باز <br />ميشود گرچه خموش………… اين فلك در غم شور…… <br />كه كويرش ايثار <br />ميكند چشمه خويش <br />به هزاران دريا . <br />چشمه ئي از دل سنگ <br />ميكند بر تو خروش . <br />به زمستانم ليك <br />كه درين سردي ژرف <br />تنديري گشت خموش . <br />غنچه ئي پرپر باز……………. مي نگارد دژخيم……. <br />به مزينانم باز <br />به كويري كه نمودش ايثار…….. <br />غنچه ئي بهر هزاران گلزار . <br /><br /><span style="color: red;">وطـــن</span> <br />ميكند ناله قدمهاي خموش <br />چهره ها بس رنجور <br />همه تنها تنها <br />همه تنها و منم خسته و غمها بر پشت . <br />بوف زنجير به ديو ار ستيز ساقها……. <br />مردمان در غم خويش و غم آغوش نبودن غم كيش . <br />غم پوچي و تهي از معنا…. <br />همه بي خانه و بي خون و خدا <br />همه نفرين شدة جبر خدايان فجور . <br />نه رهي باز درين بيشه شهر…………… <br />نه دمي پيك به اميد سراب………….. <br />به همين بس كه سراب است سراب. <br />چشمه ئي را نگرم گاه درين…… بيشه شهر <br />خسته از مردم هيج. <br />در نگاهش به اسارت اندوه <br />شانه اش تكيه گه پيچك دستهاي نياز <br />مكتبش….. مكتب توحيد و وحيد…. <br />خانه اش سنگر معراج رفيق……. <br />كه وطن هست هر آنجا كه زمين است و سپهر <br />كوله بارش همه اميد كه در كام كشد ظلم كوير . <br />وه چه سخت است چه سخت <br />قطره باران هراسان توي درياي خروش <br />پاكي قطرة باران تو پليدي هزاران مرداب . <br />همه تنها تنها <br />نقش بهت است به تكرار وجود . <br />مردمان در غم خويش و غم آغوش نبودن غم كيش . <br />وه چه ننگ است چه ننگ غم پوچي و تهي از معنا . <br />ظاهر مرد ميان است به تلبيس و فريب . <br />توده ها مسخ سرير <br />چشمه ئي را نگرم گاه درين بيشه شهر <br />تك تك نور <br />ستيز است با شب . <br />كه به آغوش كشد عرش اميد <br />كه به اميد كشد مردم و منسوخ كند مسخ سرير <br />گرچه ديوار بلند <br />گرچه زنجير سياه <br />گرچه در بيشه شهر است هزاران كفتار . <br />به صليب است شهادت <br />به صليب . <br />چشمه ئي را نگرم گاه درين بيشه شهر <br />خسته از خستگي سنگ جمود <br />خسته از خستگي مردم هيچ <br />بوف زنجير به ديوار ستيز ساقها . <br /><br /><span style="color: red;">باران لحظه ها</span> <br />من غرور شكسته بارانم …….بر قله هاي اقيانوس <br />وقتي در برابر توأم . <br />من در اسارت بهتم در برابر ايثار عاطفه ات <br />كه نثرت بلوغ آزاديهاست <br />كه اشكهايت بلوغ عاطفه اند . <br />پلكهايت نبض زندگيست <br />و باران لحظه هايم <br />در كوچه باغهاي نگاهت <br />غريق سكر غنچه هاي مسير . <br /><br />فتح قله هاي رستن <br />گر جرقه هاي خورشيد <br />به حصار تير شب بود <br />به حصار تير دژخيم………….. <br />رنگ پاك خون نشسته . <br />قطره هاي خون ايثار <br />به ثمر رساني اي دوست . <br />من……… <br />درين ره ستيزت به ستيز ديو بدخواه <br />تو به من سپرده ئي راه . <br />اي رفيق هستي من <br />داوري به حق و باطل . <br />مثل نور ظلمت تار <br />بيشه هاي شير و كفتار <br />تو به من نشانه دادي . <br />اي پلنگ شب گذرگاه . <br />ملك مه كه بيشه تو ست <br />سفر هميشه توست <br />فتح قله هاي رستن . <br />ظلمت شب و شكستي <br />آسمان صبح اميد . <br />عاشق هميشه آزاد <br />مهر تو به دل نشسته <br />اي ستارگان بيدار <br />اي جرقه هاي خورشيد . <br /><br /><br /><span style="color: red;">افلاكيـم</span> <br />خانة من تارم افلاك بود <br />آه اكنون………… <br />خانة من خاك شد . <br />منكه تبارم <br />به سرير سپهر <br />همدم من طينت فخار شد <br />سكر شرابي به رگ تاك شد . <br />آه اكنون…………… <br />خاكي و افلاكيم <br />منكه تبارم به سرير سپهر . <br />حرمت مختاريم <br />گر چه به ذاتم زدند <br />باز ندانم چرا <br />حكم هبوطم زدند <br />واي كنون…………… <br />حرمت بسيار هست . <br />من كه حكيمم به عزم <br />آه چرا……….. خواهش من شد حريم . <br />منكه كنون خاكي و افلاكيم <br />باز فلك خانه خاكم شود ؟ <br />واي كنون………… <br />خانه من خاك شد <br />سكر شرابي به رگ تاك شد <br />همدم من طينت فخار شد . <br />آه كنون…………. <br />خاطر من <br />تارم افلاك شد . <br />من كه <br />درين خاكم و………….. <br />افلاكيم . <br /><br /><span style="color: red;">صدفهاي جواب</span> <br />چه كنم تبه بديده تابي <br />كه دمي اميد ما بود و نشد به قدر مطلق <br />چو كنون سخت هراسان . <br />و كنون در كفن ياس <br />سكوتش بزند طعنه به خاموشي ماتم كه چه منحوس به اقبال تو چغديست چو ضحاك . <br />چه كنم ز پاي خفته………… <br />كه كشان كشان به كوئي…. تن و جان ز بهر سوئي <br />نم شبنمي به جوئي . <br />ز هراس شور رفتن <br />بشكست آن سبوئي <br />ترك سبو دلم چاك………… نه ز بهر مي َبر تاك . <br />چه كنم كه شرم دارم …… كه هماي بخت پرپر <br />به خرابه هاي اين خاك………… نه به آسمان افلاك . <br />بشنيده ام صدائي كه زند داد…… مرا…. <br />باز بيائي ره افلاك………… <br />منم سلسله نيكي در اوج <br />توئي گرچه گرفتار در آن سلطه بيداد . <br />منم رنج ترا بار كشم بي كم و <br />كي………… <br /><br />بي تو توانم به فراسوي سپهرم بدهم موج گران را ز غم هجر تو <br />آسوده و آرام . <br />تو اي خسته تر از خستگي پاي سئوالت <br />من اگر بسته صدفهاي جوابم بگشايم <br />صدف قفل <br />به رأي كه قَـَدرگشت به قدري ..كه دًري بكشدسوي قفسها . <br />منم آن آخر آخر <br />كه عيانم بكند…… محو ستم هاي سترگي <br />كه ترا برده به اجبار هبوطي بدل خاك . <br />منم آن منجي پايان كه كنون گم شدم از <br />ديده ابليس و خدايش <br />كه دهدشير و شكرگاه به شلاق <br />كه شيريني آن گرچه ز ما بود به آفاق . <br />تو خود گرچه بخواني و نخواني شكني باب <br />به اميد الستي كه غريق است تب عشق گل از شبنم تب ريز . <br />تو خود پاك شوي ز هر چه نا پاك . <br />و آخر شوي آن تاك . <br />يقين دار توئي ساقي افلاك . <br />منم آنكه… اهورا . <br /><br /><span style="color: red;">خنــده ها</span> <br />گر حصار پرده شب <br />سقف خانه هايمان بود <br />توبه خون سرخ رگهات <br />نقش خورشيد و كشيدي . <br />تو كه <br />پيك هر سپيدي . <br />شادي دلم تباهه . <br />رنگ خنده هام سياهه . <br />كه سئوال هر معما……….. <br />در سكوت روي لب بود . <br />تو خروش پاك آواز <br />به نهاد ره نهادي <br />تو روان هر جهادي . <br />سقف خانه ها سياهه <br />رنگ ختده ها سياهه <br />شاديا همش سرابه <br />ره تو <br />ره رهائي. <br />پاي خسته ام تو راهه <br />كه توئي هميشه با من. <br />رنگ خورشيد و نويدي <br />نقش خورشيد و كشيدي <br />توبه خون سرخ رگهات ………… <br /><br /><span style="color: red;">ميو</span><span style="color: red;">ن پنجره هاي نيمه باز</span> <br />نيمه شبهاي خموش <br />در سكوت جاده هاي خيس شهر <br />در سكوت كوچه ها <br />زير نم نم هاي بارون بهار……… <br />توي موج هر نسيم <br />بوي عطر گل ياس………… <br />نغمه تك تك پاهام توي راه…… <br />در خيالم يه نگاه <br />در وجودم شده يك چشمه ُسكر <br />آسمون پر از ستاره ………با هلال مه نو……… <br />زير پام <br />عكس شفقهاي چراغ………… <br />ميون پنجره هاي نيمه باز <br />روي شانه هاي ديواره… <br />سرشاخه ياس <br />نور كم رنگ بنفش يك چراغ <br />پشت يك پرده تور………… <br />توي خونه همه خواب <br />تو نگاهم فلق نور بنفش <br />همه خوابند همه خواب……………… <br />توي انديشه سراب يك نگاه <br />من گذر مي كنم از پنجره ها <br />در وجودم شده يك چشمه سٌكر <br />در خيالم همه اوست ………… <br />پيش پايم همه هيچ. <br />نيمه شبهاي خموش <br />در سكوت جاده هاي خيس شهر ………….. <br />در سكوت كوچه ها ………………… <br /><br /><span style="color: red;">نه هراس تن بريدن</span> <br />در هواي جبر دژخيم <br />به هراس…………. <br />قلب كودك…… <br />كه پدر به صبح خونش <br />به زمين پاك ريزد . <br />در هواي جبر جلاد <br />به هراس قلب مادر………….. <br />كه به صبح خون فرزند <br />به حصار تير پاشد . <br />به هراس قلب ياور……………. <br />كه به صبح خون عاشق… <br />بشود شراب دژخيم . <br />در سكوت آخرين شب <br />در اميد اولين روز <br />نه هراس خويشتن بود <br />نه هراس كين دشمن …… <br />لحظه هاي نثر تن بود . <br />لحظه هاي نثر جان بود . <br />كه ؟ <br />به خون نويسد آزاد <br />كه منم هميشه جاويد <br />نه اسارتي نه تسليم <br />كه نبوده لحظه ئي بيم <br />ز هزار تير دژخيم. <br />كه منم هميشه آزاد………………… <br />كه رقيق باشه بيدار …. <br />بشكنه حصار ديوار . <br />بدل دلاوران راه <br />نه هراس صبح ظلمت <br />نه هراس تن بريدن …… <br />كه قيام جان گرفته . <br />بدل دلاوران راه <br />غم آن شريك پرواز . <br />در سكوت دخمة بند <br />در فشار ظلمت ُحكم <br />در هواي ماتم عصر <br />در صبوري پاي زنجير . <br /><br /><span style="color: red;">عهد منفـور</span> <br />اي مسند تباهي <br />باشد بگيرد آخر كام تو <br />رنگ پائيز <br />خرچنگ عمرت آويز <br />باشد بدار داور………… <br />اي جبر عصر حاضر <br />فردا سپاه خورشيد قلب گذشته از بيم <br />بر تاريكي بتابد. <br />اي بدكنش نماند <br />تخت تو تخت جمشيد. <br />گر خون بارد ز دستت <br />اين ننگ كار پستت <br />دارد شهود ناظر . اي جبر عصر حاضر………… <br />اي كردي رنگين از خون <br />جام شراب شبهات <br />اي آنكه از تو محزون <br />هر قلب آشيانه…… <br />با جبر اين زمانه <br />بستي تو عهد منفور <br />اي مسند تباهي <br />باشد بگيرد آخر <br />كام تو رنگ پائيز <br />خرچنگ عمرت آويز <br />باشد بدار داور…………… <br /><br /></span><span style="background-color: #eeeeee; color: white;">ياسان</span> </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9106972-110014752120032247?l=book0012.blogspot.com' alt='' /></div>librarynoreply@blogger.com